از جنوب برگشتم،از جبهه های جنوب.یه عالمه دوستای جدید پیدا کردم و خاطره های جدید،دیدنی و شنیدنی...

نوشتم اینبار که بنویسم:به یاد مردی که تنها یک بار دیدنش وتنها چند دقیقه شنیدنش منو تا همیشه بی تاب دیدن اون سرزمین ها کرد،حاج داوود کریمی که تنها روی دیوار یادواره شهدای هویزه رد پای نامشو دیدم.انگار میشه نام ها رو از تاریخ هم حذف کرد. به یاد گمنامی و نام آوریش